Autorretrato

Adoito presentarme cun sorriso
de xeito que semella que son leda.
Bebo soa a copa dunha sombra
e teimo en ocultala tras os dentes,
mais todas as feridas me fan marca
e teño cicatrices nos meus soños.
(………)

Quen se esconde detrás da miña sombra
xa ten un capital de vellos soños,
tamén lle viu ao lobo os irtos dentes,
mais ela escorrentouno cun sorriso.
O lobo ten pavor á xente leda
e non traspasa os lindes que lle marca.
……….
Marica Campo
Sextinario: trinta e seis + tres